معنی لنج

لغت نامه دهخدا

لنج

لنج. [ل َ] (اِ) سدر. (بحر الجواهر). النج. (تحفه ٔ حکیم مؤمن).

لنج.[ل َ] (اِ) ظاهراً نسیجی است چون والا:
به نوبت زدن بهر والا و لنج
زده میخ حمل از دو جانب صرنج.
نظام قاری (دیوان البسه ص 192).

لنج. [ل ُ] (اِ) بیرون رُخ. (فرهنگ اسدی نخجوانی). لفج. پوز. فرنج. بتفوز. نول. لوچه. مشفر (در شتر). بیرون روی و رخ و بیرون لب را نیز گویند. (اوبهی). لب ستبر. لوشه. لب شفه. جحفله:
خروشان ز کابل همی رفت زال
فروهشته لنج و برآورده یال.
فردوسی.
گفت من نیز گیرم اندر کون
سبلت و ریش و موی لنج ترا.
عماره.
میدراند کام و لنجش را [لنج اشتر را] دریغ
کآن چنان ورد مربی گشت تیغ.
مولوی.
آن لب که بود لنج خری بوسه گه آن
کی باشد درخورد شکربوس مسیحا.
مولوی.
که بترسد گر جوابی وادهد
گوهری از لنج او بیرون فتد.
مولوی.
- لب و لنج آویختن و یا فروافکندن، کنایه از در خشم شدن است. (حاشیه ٔ مثنوی). عبوس شدن:
گفت شاباش و ترش آویخت لنج
شد ترنجیده ترش همچون ترنج.
مولوی.
چشم پردرد و نشسته او به کنج
روترش کرده فروافکنده لنج.
مولوی.
رجوع به لب و لنج شود.
|| اندرون رخساره باشد که گردبرگرد دهان است از جانب درون و بعضی گویند بیرون روی است یعنی بر دور بینی و پاره ای از روی و تمام چانه و زنخ. (برهان). || درون دهن بود که آن را کب و آکب و پچ و پوچ خوانند و در خراسان لُنبوس خوانند.
- لنج پر باد کردن، کبر آوردن:
کره ایرا که کسی نرم نکرده ست متاز
به جوانی و به زور و هنر خویش مناز
نه همه کار تو دانی نه همه زور تراست
لنج پر باد مکن بیش و کتف برمفراز.
لبیبی.
من لنج پر از باد ازین کوی به آن کوی.
سنائی.

لنج. [ل َ] (اِ) خرام. ناز. (غیاث). خرام و آن رفتاری باشد از روی ناز و کبر. (برهان). || (ص) لنگ. شل. اعرج: قطعاﷲ اثره، ببرد خدا نشان قدم او را، یعنی برجای مانده و لنج گرداند. (منتهی الارب).

لنج. [ل ُ] (اِ) مدخل کندوی زنبور عسل (در تداول مردم بروجرد).

لنج. [ل َ] (اِمص) بیرون کشیدن. || بیرون بردن چیزی از جائی به جائی. || برکشیدن. || آویختن. (برهان). || (فعل امر) امر از لنجیدن به معنی بیرون کشیدن، یعنی بیرون کش و بیرون بر و بیرون بیار. (برهان):
کسی کو را بگیرد درد قولنج
تو بشکافش شکم سرگین برون لنج.
طیان (از آنندراج).


کنج لنج

کنج لنج. [ک ُ ل ُ] (اِ) چین و شکنج. (آنندراج).

فرهنگ معین

لنج

(~.) (اِ.) سدر.

(لُ نْ) (اِ.) لُپ.

(لَ) (ص.) = لنگ: شل، اعرج، لنگ.

(لَ یا لِ) (اِمص.) بیرون کشیدن، بیرون بردن چیزی را از جایی به جایی.

(لَ نْ) (اِ.) خرام، ناز.

فرهنگ عمید

لنج

خوشۀ انگور که دانه‌های آن ‌را کنده‌ یا خورده باشند،

قایق بزرگ موتوری که معمولاً از چوب یا مواد فایبرگلاس ساخته می‌شود،

لب، لپ، دو طرف دهان از بیرون: نه‌ همه‌ کار تو دانی نه همه زور تو ر‌ا‌ست ‌/ لنج پرباد مکن بیش و کتف برمفراز (لبیبی: شاعران بی‌دیوان: ۴۸۵)،

ناز، خرام،

حل جدول

لنج

قایق موتوری بزرگ

فارسی به انگلیسی

فرهنگ فارسی هوشیار

لنج

ناز، خرام، آن رفتاری باشد از روی ناز و کبر

مترادف و متضاد زبان فارسی

لنج

غراب، کشتی، اعرج، چلاق، شل، لنگ، سدر، خرام، خرامش، لنجه

گویش مازندرانی

لنج

گل آب دار و چسبناک که برای کوزه گری سودمند است

معادل ابجد

لنج

83

قافیه

پیشنهاد شما
جهت ثبت نظر و معنی پیشنهادی لطفا وارد حساب کاربری خود شوید. در صورتی که هنوز عضو جدول یاب نشده اید ثبت نام کنید.
اشتراک گذاری