معنی پرش
لغت نامه دهخدا
پرش. [پ ِ] (فرانسوی، اِ) نوعی ماهی دارای پره های شنای خاردار، از خانواده ٔ پرسیده و آن خاص نیمکره ٔ شمالی است.
پرش. [پ ِ] (اِخ) دربند پیرنه ٔ شرقی که جاده ٔ پرپین یان به اورگل از آن گذرد. و نام کنت نشین قدیم فرانسه متعلق به حکومت «من ». کرسی آن مُرتانْی و محل تربیت اسبهای پرشی است.
پرش.[پ َ رِ] (اِمص) اسم مصدر از پریدن. عمل پریدن. پرواز. طَیَران. || فعل جَستن. عمل جَستن. جَهش. جَست: اختلاج، پرش چشم. اختلاج جفن، پریدن چشم.
فرهنگ معین
پرواز، پریدن، جهش. ~3- پریدن و خیزش برداشتن از روی زمین با وسیله یا بدون وسیله که در ورزش انواع مختلف دارد: سه گام، خرک، با اسب، با چتر و همانند آن.، ~ ارتفاع نوعی پرش است که ورزشکار باید از روی طناب یا مانعی بپرد. [خوانش: (پَ رِ) (اِمص.)]
فرهنگ عمید
پریدن از روی چیزی، پرواز،
جهیدن، جستن،
* پرش ارتفاع: (ورزش) در دومیدانی، پریدن از روی طناب یا مانع دیگر که در ارتفاع ۲ متر یا کمتر یا بیشتر قرار داده شده،
* پرش با نیزه: (ورزش) در دومیدانی، پرش ارتفاع به کمک نیزهای بلند،
* پرش طول: (ورزش) در دومیدانی، پریدن رو به جلو در روی زمین،
* پرش سهگام: (ورزش) در دومیدانی، نوعی پرش طول که در حین پرش دو بار پا به زمین میخورد و در هر دفعه که پا به زمین میآید باید مقداری بپرد و در گام آخر با هر دو پا فرود بیاید،
حل جدول
مترادف و متضاد زبان فارسی
جستن، جست، جهش، جهیدن، خیز، پرواز، طیران
فارسی به انگلیسی
Bolt, Hop, Jump, Leap, Skip, Spring, Vault
فارسی به عربی
ارجاع، تدفق، تشنج، جناح، ذبابه، فاجی، قفزه
گویش مازندرانی
هرنوبت نشستن مرغ بر تخم و بیرون آمدن جوجه را گویند، برش...
فرهنگ فارسی هوشیار
جهیدن، جستن، پرواز
فارسی به ایتالیایی
فارسی به آلمانی
Flügel (m), Gruppe (f)
معادل ابجد
502



