معنی شتوی

شتوی
معادل ابجد

شتوی در معادل ابجد

شتوی
  • 716
حل جدول

شتوی در حل جدول

مترادف و متضاد زبان فارسی

شتوی در مترادف و متضاد زبان فارسی

  • زمستانه، زمستانی،

    (متضاد) صیفی
فرهنگ معین

شتوی در فرهنگ معین

  • (شَ تَ) [ع.] (ص نسب.) زمستانی.
لغت نامه دهخدا

شتوی در لغت نامه دهخدا

  • شتوی. [ش َ] (ع ص نسبی) منسوب به شتوه. (از اقرب الموارد). منسوب به شتاء. (منتهی الارب). اگر شتاء جمع شَتوه باشد منسوب به آن شَتَوی خواهد بود. (از متن اللغه). و رجوع به شَتَوی شود. توضیح بیشتر ...
  • شتوی. [ش َ ت َ] (ع ص نسبی) منسوب به شتوه. (از اقرب الموارد). منسوب به شتاء. (منتهی الارب). رجوع به شَتوی شود. || در اصطلاح به معنی غله یعنی گندم وجو به کار رود مقابل صیفی که بر تره بار اطلاق شود.
    - زراعت (محصول) شتوی، کاشتی که در زمستان کنند و حاصلش در بهار یا تابستان به دست آید. (فرهنگ فارسی معین).
    - نهر شتوی، رودی که در زمستان جریان دارد و در تابستان خشک است. (از محیط المحیط).
    - شتوی کاری، کشت غله. کشت گندم و جو. توضیح بیشتر ...
فرهنگ عمید

شتوی در فرهنگ عمید

  • ویژگی کِشتی که در زمستان بکارند و حاصلش در بهار یا تابستان به ‌دست آید، مانند جو و گندم،. توضیح بیشتر ...
فارسی به انگلیسی

شتوی در فارسی به انگلیسی

فرهنگ فارسی هوشیار

شتوی در فرهنگ فارسی هوشیار

  • زمستانی گیاه زمستانی (صفت) منسوب به شتا ء زمستانی. یا زراعت (محصول) شتوی. کاشتی که در زمستان کنند و در بهار یا تابستان به دست آید. توضیح بیشتر ...
بخش پیشنهاد معنی و ارسال نظرات
جهت پیشنهاد معنی لطفا وارد حساب کاربری خود شوید. در صورتی که هنوز عضو جدول یاب نشده اید از اینجا ثبت نام کنید