معنی بالار در فرهنگ هوشیار

بالار

بالار

  • (اسم) تیر ستبر که در پوشش خانه ها بکار برند چوب بزرگ و ضخیم که دو سر آنرا بر بالای دو دیوار ساختمان گذارند و سر تیره های سقف را روی آن قرار دهند حمال سرانداز شاه تیر بالا گر، ستون.

بخش پیشنهاد معنی و ارسال نظرات
جهت پیشنهاد معنی لطفا وارد حساب کاربری خود شوید. در صورتی که هنوز عضو جدول یاب نشده اید از اینجا ثبت نام کنید
امتیاز شما به نتایج جستجوی بالار در سایت جدول یاب:
معنی این واژه در بانک های دیگر
  • بالار (فرهنگ معین): (اِ.) = بالال: نک پالار.
  • بالار (فارسی به انگلیسی): Rafter
  • بالار (لغت نامه دهخدا): بالار. (اِ) شاه تیر را گویند و آن چوب بزرگ است که هر دو سر آن بر بالای دیوار عمارت باشد و سر چوبهای دیگر را بر بالای آن گذارند. (برهان قاطع). آن دار باشد که بدو خانه ها پوشند. فرسب باشد. (فرهنگ اسدی).تیر سقف که فرسب و فلوزه هم گویند. (فرهنگ شعوری ج 1 ص 161). شه تیر. (فرهنگ جهانگیری). شاه تیر بزرگ و آنرا باکر و بالال نی ...ادامه مطلب...
  • بالار (فرهنگ عمید): تیر چوبی بزرگی که در سقف به کار می‌رفته، شاه‌تیر سقف، حمال، سرانداز، افرسب، فرسپ، افرسپ: به چشمت اندر بالار ننگری تو به روز / به شب به چشم کسان اندرون ببینی کاه (رودکی: ۵۱۰)،
  • بالار (حل جدول): شاه تیر سقف
  • بالار (مترادف و متضاد زبان فارسی): بالاگر، تیر اصلی، تیرحمال، شاه تیر، ستون، عمود