کشفت در فرهنگ لغات ها (دهخدا،معین و ... ) + سایر منابع اطلاعاتی

کشفت. [ک َ ش َ / ک ُ ش ُ] (مص مرخم، اِمص) پراکندگی. پریشانی. || پژمردگی. (ناظم الاطباء). رجوع به کشفتن شود.

کشفت. [ک َ ش َ / ک ُ ش ُ] (اِ) عبادتخانه ٔ یهود و کنیسه. (از برهان قاطع) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج). ظاهراً دگرگون شده ٔ کنشت است. رجوع به کنشت شود.

(ص.) پراکنده، پریشان، (فع.) سوم شخص مفرد ماضی از «کشفتن ». [خوانش: (کَ شَ)]

پراکندگی، پریشانی، پژمردگی