کتابة در لغت نامه دهخدا

کتابه. [ک ِ ب َ] (ع اِمص) صنعت نوشتن و مکاتبه. (ناظم الاطباء). و رجوع به کتابت شود.

کتابه. [ک ِ ب َ] (ع مص) کتابت. نبشتن. (از منتهی الارب). کتب. کتاب. کِتبَه. (اقرب الموارد). رجوع به هر یک از مصدرها شود.