نشاءة در لغت نامه دهخدا

نشاءه. [ن َ ءَ] (ع اِ) آفرینش. (ناظم الاطباء). جهان. هستی. || آنچه راست برآمده باشد از گیاه و هنوز ستبر نشده باشد. (ناظم الاطباء). || (مص) نش ء. رجوع به نش ء شود.