ناورد گرفتن در لغت نامه دهخدا

ناورد گرفتن. [وَ گ ِ رِ ت َ] (مص مرکب) گردیدن. گشتن. جولان دادن:
وآن یاوگیان رایگان گرد
پیرامن او گرفته ناورد.
نظامی.
تو در غم جان من به صد درد
من گرد جهان گرفته ناورد.
نظامی.
|| پیکار کردن. مجازاً به معنی رقابت کردن:
چو لعلم با شکر ناورد گیرد
تو مرد آر آنگهی نامرد گیرد.
نظامی.