مفقعة در لغت نامه دهخدا

مفقعه. [م ُ ف َق ْ ق ِ ع َ](ع اِ) مرغی است سیاه سپیدبن دم.(منتهی الارب). مرغی سیاه که بن دنب وی سپید باشد.(ناظم الاطباء)(از اقرب الموارد).