مستأصلة در لغت نامه دهخدا

مستأصله. [م ُ ت َءْ ص َ ل َ](ع ص) مؤنث مستأصل. نعت مفعولی از مصدر استیصال: شاه مستأصله؛ گوسپند که سرونش از بیخ برکنده شده باشد.(منتهی الارب). رجوع به مستأصل و استیصال شود.