لطی در لغت نامه دهخدا

لطی. [ل َطْی ْ] (ع مص) بر زمین چسبیدن. (منتهی الارب). لطء.

لطی. [ل َ طا] (ع مص) گران گردانیدن کسی را. || گمان کردن که نزدیک وی چنان است. (از منتهی الارب).