لبنتان در لغت نامه دهخدا

لبنتان. [ل ُ ن َ] (اِخ) تثنیه ٔ لبنه؛ موضعی است در شعر اخطل:
عول النجاء کانها متوجس
باللبنتین مولع موشوم.
(معجم البلدان).