قرینه ٔ معینه در لغت نامه دهخدا

قرینه ٔ معینه. [ق َ ن َ / ن ِ ی ِ م ُ ع َی ْ ی َ ن َ / ن ِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) هرگاه لفظی به اشتراک لفظی دارای چند معنی بوده و در یکی از آن معانی استعمال شود باید با قرینه همراه باشد. چنین قرینه ای را اصطلاحاً قرینه ٔ معینه گویند. رجوع به هنجار گفتار تقوی و مطول، و قرینه شود.