فیلولة در لغت نامه دهخدا

فیلوله. [ف َ ل َ] (ع مص) خطا کردن. || ضعیف و سست گردیدن. || خطا کردن رای کسی در بازی فیال. (منتهی الارب). || سست رای شدن مرد. (منتهی الارب) (تاج المصادر بیهقی). || خواب کردن به وقت عصر، و آن سبب جنون است. (غیاث).