فزونی کردن در لغت نامه دهخدا

فزونی کردن. [ف ُ ک َ دَ] (مص مرکب) پیش افتادن. سبقت گرفتن:
به داداز نیاکان فزونی کنم
شما را بدین رهنمونی کنم.
فردوسی.
|| بیشتر ساختن. زیادتر کردن:
به آن کس ترا رهنمونی کنم
بهنگام یاری فزونی کنم.
فردوسی.
رجوع به فزونی شود.