طازجة در لغت نامه دهخدا

طازجه. [زَ ج َ] (اِ) در قرن هفتم هجری برابر گفته ٔ یاقوت اهالی خوارزم درهم راطازجه مینامیده اند و آن بوزن چهار دانگ و نیم بوده. (معجم البلدان). || درست زر. ج، طوازج.