سبوحة در لغت نامه دهخدا

سبوحه. [س َح َ] (اِخ) از اسماء مکه است. (معجم البلدان) (منتهی الارب). نامی است مکه را عمرهااﷲ. (مهذب الاسماء).

سبوحه. [س َ ح َ] (اِخ) نام وادیی است که از نخله ٔیمانیه به بستان بن سامر عامر متصل میشود. (معجم البلدان). وادیی است بعرفات. (منتهی الارب):
قلت له یوماً ببطن سبوحه
فی موکب زجل الهواجر مُبرد.
ابن احمر (از معجم البلدان).