دهالیز در فرهنگ لغات ها (دهخدا،معین و ... ) + سایر منابع اطلاعاتی

دهالیز. [دَ] (ع اِ) ج ِ دهلیز. (منتهی الارب) (دهار) (ناظم الاطباء). مکانی که میان دروازه ٔ خانه باشد. (از آنندراج).
- ابناء دهالیز؛ بچه که پدرش ندانند. (یادداشت مؤلف). کودکانی که از راه برداشته شده باشند. (از آنندراج) (ناظم الاطباء). و رجوع به دهلیز شود.

دهلیز

(تک: دهلیز) از ریشه ی پارسی دهلیزها