دشت بارین در لغت نامه دهخدا

دشت بارین. [دَ ت ِ] (اِخ) شهری است ازاعمال فارس که آنرا رستاقی است ولی باغ و نهر نداردو آب آشامیدنی آن بد و ناگوار است. (از معجم البلدان). از شهرهای فارس است، و آن روستایی است که درخت ونهر آب ندارد و آب آشامیدنی مردم آن از آبهای پست [ناگوار] است. و این گفته ها بشاری آورده است و نبردعظیم مهلب با خوارج در این دشت روی داده است. (برگزیده ٔ مشترک یاقوت، ترجمه ٔ محمدِ پروین گنابادی). و رجوع به ترجمه ٔ مسالک اصطخری ص 100 و 132 و 134 شود.