خوندگار در فرهنگ لغات ها (دهخدا،معین و ... ) + سایر منابع اطلاعاتی

خوندگار. [خُنْدْ / خُن ْ دِ] (اِ مرکب) مخفف خداوندگار. خواندگار. خاوندگار. خونگار. خوندکار. (یادداشت مؤلف). || لقبی است که ایرانیان بپادشاهان عثمانی بزمان صفویه می داده اند. خوندکار. (یادداشت مؤلف). (ناظم الاطباء). || خداوند. خوندکار. (ناظم الاطباء).

مخدوم، خداوندگار، سرور، عنوان هر یک از پادشاهان آل عثمان. [خوانش: (خُ دِ) (ص مر.)]

عنوان هریک از پادشاهان عثمانی،

(صفت) مخدوم خداوند گار سرور، عنوان هر یک از پادشاهان آل عثمان.