خطاء در فرهنگ لغات ها (دهخدا،معین و ... ) + سایر منابع اطلاعاتی

خطاء. [خ ِ] (ع اِ) ج ِ خَطوَه. (منتهی الارب). رجوع به خطوه در این لغت نامه شود.

خطاء. [خ َطْ طا] (ع ص) آنکه پیوسته خطا می کند. (منتهی الارب) (از تاج العروس).

خطاء. [خ َ] (ع ص، اِ) ناراست. نقیض صواب. || گناه بی قصد. (منتهی الارب).

(خَ) [ع.] (اِ.) سهو، گناه غیرعمد.