خسرو اختران در لغت نامه دهخدا

خسرو اختران.[خ ُ رَ / رُ وِ اَ ت َ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از آفتاب است. (از ناظم الاطباء): آثارانوار خسرو اختران بر صحایف اطباق آسمان چون ذنب سرخان و دسته های ریحان پدید آمد. (سندبادنامه ص 67).