حشری تبریزی در لغت نامه دهخدا

حشری تبریزی. [ح َ ی ِ ت َ] (اِخ) محمدامین انصاری تبریزی ساکن عباس آباد اصفهان بود، و چون راتبی که داشت بریده شد، قصیده ای در ستایش حبیب اﷲ صدر سرود و وی راتبش را بازگردانید. و در آخر عمر به تبریز بازگشت و در آنجا درگذشت. احوالش در تذکره ٔ نصرآبادی ص 280 و «خزانه ٔ عامره ص 293» و «دانشمندان آذربایجان ص 117» و «ذریعه ج 9 ص 255» آمده است. منظومه ای در برابر «مخزن الاسرار» نظامی سروده و «روضهالابرار» نامیده است که نام آن را در دیباچه ٔ کتاب دیگر خود «روضهالاطهار» آورده است. این کتاب در مزارات تبریز است و در 1011 هَ. ق. تألیف شده و در آن از کتاب «روضات الجنان » استفادت کرده ولیکن خود منکر این استفادت است، وی در آغاز این کتاب میگوید: ظهور قائم در همین عصر شاه عباس خواهد بود این کتاب به سال 1303 هَ. ق. بنام «السامی » در هند چاپ شده است.