حاسه در فرهنگ لغات ها (دهخدا،معین و ... ) + سایر منابع اطلاعاتی

(سِّ) [ع. حاسه] (اِفا.) نک حاس.

حاس
قوۀ نفسانی که اشیای را درک می‌کند و به آثار و اشیای خارجی پی می‌برد، هریک از حواس پنج‌گانه (شنوایی، بینایی، بویایی، چشایی، و بساوایی)،

‎ سترسا سهش، دریابنده (اسم) یا حاسه بصر. حس بیننده قوه باسره. یا حاسه ذوق. حس چشنده قوه ذایقه. یا حاسه سمع. حس شنونده قوه سامعه. یا حاسه شم. حس بوینده قوه شامه. یا حاسه لمس. حس بساونده قوه لامسه.