ثکن در لغت نامه دهخدا - جدول یاب

ثکن در لغت نامه دهخدا

لغت نامه دهخدا

ثکن. [ث ُ] (ع اِ) راه راست. || شاه راه.

ثکن. [ث ُ ک َ] (ع اِ) ج ِ ثکنه.

ثکن. [ث َ ک َ] (ع اِ) ثکن طریق، میانه ٔ راه.

ثکن. [ث َ ک َ] (اِخ) نام کوهی است.

پیشنهاد شما
جهت ثبت نظر و معنی پیشنهادی لطفا وارد حساب کاربری خود شوید. در صورتی که هنوز عضو جدول یاب نشده اید ثبت نام کنید.
اشتراک گذاری
تصاویر