ثکن در لغت نامه دهخدا
لغت نامه دهخدا
ثکن. [ث ُ] (ع اِ) راه راست. || شاه راه.
ثکن. [ث ُ ک َ] (ع اِ) ج ِ ثکنه.
ثکن. [ث َ ک َ] (ع اِ) ثکن طریق، میانه ٔ راه.
ثکن. [ث َ ک َ] (اِخ) نام کوهی است.
پیشنهاد شما
جهت ثبت نظر و معنی پیشنهادی لطفا
وارد حساب کاربری
خود شوید. در صورتی که هنوز عضو جدول یاب نشده اید
ثبت نام
کنید.
آخرین مطالب وبلاگ



