تقیه کردن در لغت نامه دهخدا

تقیه کردن. [ت َ قی ی َ ک َ دَ] (مص مرکب) پنهان کردن مذهب خویش. خودداری کردن از اظهار عقیده و مذهب خویش در مواردی که ضرر مالی یا جانی یا عرضی متوجه شخصی باشد: این مذهب را پوشیده و پنهان میداشتند و تقیه میکردند. (تاریخ قم ص 241). و رجوع به تقیه شود.