تسلیک در لغت نامه دهخدا

تسلیک. [ت َ] (ع مص) اسلاک. (متن اللغه). || داخل شدن در مکان. (از المنجد). پیچاندن رشته را بر مِسلَکَه. (از المنجد).

تسلیک. [ت َ] (ع اِ)، روانگی. || درسلک کشیدگی. (ناظم الاطباء).