تامک در لغت نامه دهخدا

تامک. [م ِ] (ع اِ) کوهان. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). کوهان بلند. ج، توامک. (مهذب الاسماء): سنام تامک، کوهان دراز و بلند. (ناظم الاطباء). || (ع ص) ناقه ٔ بزرگ کوهان. (منتهی الارب). ماده شتر بزرگ کوهان. (ناظم الاطباء).