بارزطغان در لغت نامه دهخدا

بارزطغان. [رِ طُ] (اِخ) (قطب الدوله) یکی از والیان فاطمیون بدمشق که در شعبان سال 460 هَ. ق. حکومت داشت. (از معجم الانساب ج 1 ص 45). و در حاشیه ٔ ج 2 همین کتاب ص 322 درباره ٔ انقلاب باریستغان بخاطر ابوکالیجار می نویسد: در روز جمعه ٔ این سال (428) در بغداد چهار خطبه ٔمختلف خوانده شد، یکی برای خلیفه دیگری برای جلال الدوله (ابوطاهر متوفی به شعبان 435 از خاندان بویه) و سومی برای ابوکالیجار (عمادالدین [محیی الدین] ابوکالیجار مرزبان) و چهارمی قرواش بن مقلد عقیلی که ابن اثیر (کامل ج 9 ص 286) وی را بارس طغان نامیده است.