اگردک در لغت نامه دهخدا

اگردک. [اَ گ ِ دَ] (اِ) اگرده. نانی بدین صورت باندازه ٔ مشتی کوکک از آرد گندم و چربوی دُنبه و بی شکر و گاهی با شکر. قسمی نان مخروطی چون مچ بسته ای و روغن آن از چربوی دنبه و پیه کنندنه روغن. نوعی نان شیرین شبیه به قطاب اندازه ٔ محتوی یک مشت گره کرده. شکربوره. مچی. (یادداشت مؤلف).