اورستد در لغت نامه دهخدا

اورستد. [اُ ت ِ] (اِخ) هانس کریستیان. (1777- 1851م.) فیزیکدان و شیمی دان دانمارکی. وی کشف کرد (1819) که هرگاه سیمی حامل جریان برق بموازات یک عقربه ٔ مغناطیسی قرار گیرد عقربه حرکت میکندو در امتدادی تقریباً عمود بر سیم قرار میگیرد. به این طریق اورستد رابطه ٔ برق و مغناطیس را کشف کرد و مبحث برقاطیس را بنیاد نهاد. وی اولین کسی بود که آلومینیوم را جدا کرد (1825). (دایرهالمعارف فارسی).