معنی کرایه در دهخدا

کرایه

کرایه

  • کرایه. [ک ِ ی َ / ی ِ] (از ع، اِ) مأخوذ از کراء تازی. (از فرهنگ فارسی معین).اجرت بار کردن اسب و شتر و غیره و اجرت نشستن در خانه و دکان مردم باشد. (از برهان) (آنندراج). پول و اجرتی که در ازای بارکشی ستور و نشستن در خانه و دکان و جز آن می دهند. مال الاجاره. مزد. اجرت. (ناظم الاطباء). || به مزد دادن چیزی چون خانه و جز آن. (یادداشت مؤلف). رجوع به کرا، کرای و کراء شود.

    - کرایه ٔ خانه، وجهی که در ازای اقامت در خانه ای به صاحب خانه دهند. اجاره بها. (فرهنگ فارسی معین).

    || بعضی به معنی برابری و سزاواری نیز نوشته اند و این لفظ عربی است که فارسیان از جنس کلام خود می دانند. (آنندراج) (غیاث اللغات).

  • کرایه. [ک َ ی َ / ی ِ] (اِ) مرغی است سیاه رنگ و بطی ءالسیر یعنی سست پرواز. (برهان) (از ناظم الاطباء). کرانه نیز گویند. (از ناظم الاطباء). اَخَیل. (زمخشری). رجوع به کرانه شود.

بخش پیشنهاد معنی و ارسال نظرات
جهت پیشنهاد معنی لطفا وارد حساب کاربری خود شوید. در صورتی که هنوز عضو جدول یاب نشده اید از اینجا ثبت نام کنید
امتیاز شما به نتایج جستجوی کرایه در سایت جدول یاب:
معنی این واژه در بانک های دیگر
  • کرایه (فرهنگ معین): (کِ یِ) (اِ.) گرفته شده از «کراء» عربی. مزد، اجرت.
  • کرایه‌ (فارسی به انگلیسی): Hire, Lease
  • کرایه (فارسی به عربی): اجره، ایجار، تاجیر، شحن
  • کرایه (فرهنگ عمید): مزد، اجرت،
    پولی که مستاجر بابت اجارۀ خانه، مغازه، یا دواب بدهد، کرا،
  • کرایه (حل جدول): اجاره
  • کرایه (مترادف و متضاد زبان فارسی): اجاره‌بها، اجاره، حق‌العمل، مزد، منفعت
  • کرایه (فرهنگ فارسی هوشیار): اجرت بار کردن، مال الاجاره، اجرت، مزد
  • کرایه (فارسی به آلمانی): Anstellen, Engagieren [verb], Fahrgeld (n), Fahrpreis (m), Kost (f), Mieten, Vermieten, Miete (f), Mieten, Pacht (f), Pacht [noun], Vermieten