زارخور در لغت نامه دهخدا

زارخور. [خُوَرْ / خُرْ] (ص مرکب) طفلی را گویند که اندک خورد و فربه نشود و بنالد. (آنندراج) (فرهنگ شعوری). رجوع به زاخوست، زاخوستی و زاخوست شدن شود.