معنی بافه در دهخدا

بافه

بافه

  • بافه. [ف َ / ف ِ] (اِ) باقه. دسته ٔ علف یا محصول درو شده. توده ٔ بریده شده از علف یا قصیل. بغل. دسته ٔ دروده و گرد کرده از یونجه و گندم و جو و غیرآن. (این کلمه در چهار محال بختیاری و دهات کرمان بدین معنی بکار میرود). || دسته ٔ تره. (مهذب الاسماء). و رجوع به بافه شود.

بخش پیشنهاد معنی و ارسال نظرات
جهت پیشنهاد معنی لطفا وارد حساب کاربری خود شوید. در صورتی که هنوز عضو جدول یاب نشده اید از اینجا ثبت نام کنید
امتیاز شما به نتایج جستجوی بافه در سایت جدول یاب:
معنی این واژه در بانک های دیگر
  • بافه‌ (فارسی به انگلیسی): Cable, Sheaf
  • بافه (حل جدول): معادل فارسی کابل
  • بافه (گویش مازندرانی): پود پارچه، نخ های عرض پارچه، آن مقدار از ساقه های برنج...