گنبد دودگشت در لغت نامه دهخدا

گنبد دودگشت. [گُم ْ ب َ دِ دو گ َ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) بمعنی گنبد خضراست که کنایه از آسمان باشد و آنرا گنبد دورگشت هم گفته اند که بجای دال در مرتبه ٔ هشتم، رای قرشت باشد. (برهان):
که چون آتشین روز روشن گذشت
پر از دود شد گنبد دودگشت.
نظامی (از انجمن آرا).
و رجوع به گنبد خضرا شود.