سریاز در لغت نامه دهخدا

سریاز. [س َرْ] (نف مرکب) نابودکننده ٔ سر. کوبنده ٔ سر:
چو بشنید کرکوی آواز من
همان زخم کوپال سریاز من.
فردوسی.