دره تخت در لغت نامه دهخدا

دره تخت. [دَرْ رَ ت َ] (اِخ) دهی است از دهستان سیلاخور بخش الیگودرز شهرستان بروجرد. واقع در 32هزارگزی جنوب باختری الیگودرز و 5هزارگزی جنوب خاوری راه شوسه ٔ ازنا به دورود، با 259 تن سکنه (سرشماری سال 1335 هَ. ش.) آب آن از چشمه و قنات و راه آن اتومبیل رو است. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6). رود ازنا و رود دره تخت از شیب ماربوره در این محل به هم ملحق می شوند. رود دره تخت بطول 4 هزارگز از اشتران کوه سرچشمه می گیرد. ایستگاه آب شناسی آن که در سال 1334 هَ. ش. تأسیس شده در دره تخت با مختصات جغرافیایی به عرض شمالی َ 32 ْ33 و طول شرقی َ 18 ْ49 قرار دارد. (از دائرهالمعارف فارسی).