خطبة در فرهنگ لغات ها (دهخدا،معین و ... ) + سایر منابع اطلاعاتی

خطبه. [خ ِ ب َ] (ع مص) مصدر دیگر خَطب و بمعنی خواستگاری کردن زن باشد. (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب). زن خواستن. (تاج المصادر بیهقی). خُطبَه. (منتهی الارب).

خطبه. [خ ُ ب َ] (ع مص) مصدر دیگر خطابه. رجوع به خَطابَه در این لغت نامه شود. || خِطبَه؛ زن خواستن. (ناظم الاطباء).

خُطْبَه، متن نطق یا سخنرانی، نوشته خطابیّه به جمع، گفتار و یا رساله، کلامی که در آغاز گفتار می آید و در خطبه های مذهبی معمولاً مشتمل بر حمد خدا و نعت اولیاست. مقدمهء کتاب (جمع: خُطَب)،

خِطْبَه، زن عقد شده، زن مخطوبه،