اوش و بوش در لغت نامه دهخدا

اوش و بوش. [اَ ش ُ ب َ] (اِ مرکب، از اتباع) تبختر و خودنمایی و خودآرایی و کر و فر، و بوش در این لغت از اتباع است. (آنندراج) (هفت قلزم) (ناظم الاطباء) (برهان قاطع).