معنی تئین در دهخدا

تئین

تئین

  • تئین. [ت ِ] (فرانسوی، اِ) ماده ای است شبیه به کافئین که از چای گیرند. الکالوئید عصاره ٔچای. و رجوع به چای و گیاه شناسی گل گلاب ص 204 شود.

بخش پیشنهاد معنی و ارسال نظرات
جهت پیشنهاد معنی لطفا وارد حساب کاربری خود شوید. در صورتی که هنوز عضو جدول یاب نشده اید از اینجا ثبت نام کنید
امتیاز شما به نتایج جستجوی تئین در سایت جدول یاب:
معنی این واژه در بانک های دیگر
  • تئین (فرهنگ عمید): الکلوئید موجود در برگ چای که خاصیت آن مانندِ کافئین است،
  • تئین (حل جدول): مخدر چای
  • تئین (فرهنگ فارسی هوشیار): (اسم) شبه قلیایی که از چای استخراج کنند.