قدارة در فرهنگ لغات ها (دهخدا،معین و ... ) + سایر منابع اطلاعاتی

قداره. [ق ُ رَ] (اِخ) ابن صالح پی کن ناقه ٔ صالح علیه السلام است. (منتهی الارب) (آنندراج).

قداره. [ق َ رَ] (ع مص) توانستن. (منتهی الارب). || آماده ساختن. || وقت معین کردن. (منتهی الارب) (آنندراج).

قَدارَه، قُوّت، قُدرَت، اقتدار، توانگری و فراخی معیشت، وسعت زندگی،